Life After Work · ปิติ รุ่งโรจนาลักษณ์

“ช่างแม่ง เพราะมันเลิกงานแล้วครับ”

ถ้าถอดงาน ตำแหน่ง และ Resume ออก คุณต้าร์ ปิติ รุ่งโรจนาลักษณ์ บอกว่าสิ่งที่ยังเหลืออยู่คือ ดนตรี

คุณต้าร์เริ่มเล่นกีตาร์ตั้งแต่ ป.6 จากกีตาร์คลาสสิก ไปเจอ Jimi Hendrix แล้วค่อย ๆ ขยับมาหลงใหล Blues, Rock และกีตาร์ไฟฟ้า เคยเรียนดนตรีอยู่สองปี เล่นต่อระหว่างไปเรียนที่อเมริกา และยังมีดนตรีอยู่ในชีวิตมาจนถึงวันนี้

แต่ Life After Work ของคุณต้าร์ไม่ได้มีแค่กีตาร์ ยังมีเกมที่เล่นกับเพื่อน มีการ์ด Magic, Yu-Gi-Oh! และ Pokémon ที่สะสม มีแมวที่เลี้ยงมาตั้งแต่วัยเรียน และมีชีวิตอีกด้านที่ไม่ต้องจริงจังเท่าตอนทำงาน

เพราะสำหรับคุณต้าร์ เวลางานก็เป็นเรื่องหนึ่ง แต่พอเลิกงานแล้ว ก็ “ช่างแม่ง” ได้บ้าง

เล่นเพราะยังอยากเล่น — ปลดปล่อยจิตวิญญาณและตัวตนผ่านเสียงดนตรี

WHEN THE TITLE DIES

เมื่อถอดหัวโขน

ถ้าถอดตำแหน่ง บริษัท และอาชีพออกทั้งหมด อะไรในตัวคุณที่ยังทำให้คนอยากรู้จัก?

คุณต้าร์: ก็น่าจะเป็นเรื่องดนตรีนะครับ

กีตาร์อยู่กับผมมาตั้งแต่ ป.6 และเป็นสิ่งที่ผมยังกลับไปหามาจนถึงวันนี้

นอกจากดนตรี ยังมีอีกหลายอย่างที่บอกความเป็นผมได้ดีพอ ๆ กัน ทั้งการสะสมการ์ด เล่นเกม และเลี้ยงแมว เป็นความชอบที่ไม่ได้ต้องมีปลายทาง ชอบก็ทำ เล่นแล้วสนุกก็เล่นต่อ

บางทีตัวตนนอกเวลางานก็ไม่ได้ต้องการคำอธิบายมากไปกว่านั้น

มุมสงบกับเพื่อนสี่ขา

ความน่ารักในบ้าน

LIFE AFTER WORK

ทำงานแล้ว...คุณไปไหน?

คุณต้าร์: “ก็รีบกลับบ้านไปเปิดเล่นเกม”

ผมมีแก๊งเพื่อนที่เล่นเกมออนไลน์ด้วยกัน พอถึงเวลาก็เปิดห้องแชต เข้าเกม แล้วอยู่ด้วยกันเป็นชั่วโมง

คุยกัน ด่ากัน ล้อกัน เล่นเกมไปด้วยกัน

ปกติผู้ชายอาจไม่ได้โทรหากันแล้วคุยนาน ๆ แต่พอมีเกมอยู่ตรงกลาง กลับนั่งคุยกันได้เป็นชั่วโมง

เกมจึงไม่ได้มีไว้แค่เล่น มันเป็นข้ออ้างให้เพื่อนกลุ่มหนึ่งยังได้มาเจอกัน

และเป็นพื้นที่ที่ผมไม่ต้องเหมือนตัวเองในเวลางาน “ทำงานมันซีเรียส เล่นเกมมันก็ด่ากันได้ กวนตีนกันได้”

THE VALUE I CREATE

คุณต้าร์: บางอย่างไม่ต้องมีประโยชน์ แค่ทำให้เรายังอยากทำมันก็พอ

ถ้าเกมตอบเรื่องเพื่อน ดนตรีก็ตอบอีกด้านหนึ่งของผม

มันตอบ “ความต้องการในแบบจิตวิญญาณ”

อยากเล่น อยากหยิบกีตาร์ขึ้นมาแล้วดูว่าเสียงจะพาไปทางไหน

ครั้งหนึ่งตอนมหาวิทยาลัย ผมเคยขึ้นเล่นบนเวทีเคานต์ดาวน์ ที่ประตูท่าแพ เชียงใหม่ ต่อหน้าคนหลายพันคน เป็นเวทีใหญ่ครั้งแรกในชีวิตและยังเป็นหนึ่งในความทรงจำที่จำได้จนถึงวันนี้

แต่สิ่งที่น่าสนใจคือ หลังจากเวลาผ่านมาหลายปี เหตุผลที่ดนตรียังอยู่ในชีวิตไม่ได้ซับซ้อนขึ้น

ยังเล่น เพราะยังอยากเล่น

คุณค่าของมันอาจไม่ได้อยู่ที่ว่าต้องสร้างอะไรให้สำเร็จ

แต่อยู่ตรงที่ชีวิตยังมีบางอย่างที่เราทำ เพราะข้างในยังอยากทำมันจริง ๆ PEOPLE CHANGE PEOPLE ใครทำให้คุณกลายเป็นตัวเองในวันนี้?

คุณต้าร์: “จริง ๆ เพื่อนนะครับ” เราค่อย ๆ กลายเป็นตัวเอง จากคนที่เราใช้เวลาด้วย

ผมมองว่าช่วงมหาวิทยาลัยเป็นช่วงที่คาแรกเตอร์ ของตัวเองถูกสร้างขึ้นเยอะที่สุด

ไม่ใช่เพราะมีเพื่อนคนหนึ่งเดินเข้ามาแล้วเปลี่ยนชีวิต หรือพูดประโยคสำคัญจนทำให้เขาอยากเป็นคนใหม่

แต่มันเกิดจากการอยู่ด้วยกันนาน ๆ “อยู่กับพวกนี้แล้วสนุก... ก็คบกันไปจนแก่”

คนรอบตัวค่อย ๆ มีอิทธิพล ต่อวิธีคิด ความชอบ และตัวตนของเรา โดยที่บางครั้งเราเองก็ไม่รู้ตัว

จนหลายปีผ่านไปถึงค่อยเห็นว่า ส่วนหนึ่งของคนที่เราเป็นวันนี้ ถูกสร้างขึ้นจากคนที่เราเลือกใช้เวลาด้วยมาตลอด Life After Work

ถ้าสร้าง “โลกหลังเลิกงาน” ของตัวเองได้หนึ่งใบ คุณอยากให้โลกนั้นเป็นแบบไหน?

คุณต้าร์: “ก็อยากให้ประเทศไทยเป็นประเทศโลกที่หนึ่งครับ”

แต่ถ้าให้โลกใบนั้นเล็กลงมาเหลือแค่หนึ่งวันว่า ถ้าพรุ่งนี้ไม่ต้องทำงานแล้วอยากทำอะไร

คุณต้าร์: ตื่นมาเล่นเกมก่อน จากนั้นออกไปหาอะไรอร่อย ๆ กิน แล้วถ้าตกกลางคืนก็ไปหาดนตรีเล่น

“แฮปปี้ครับ” ผมไม่ได้มีแผนจะออกไปพิชิตอะไร

อยากเริ่มวันแบบสบาย ๆ เล่นเกม ไปหาอะไรอร่อย ๆ กิน แล้วกลางคืนก็ออกไปหาดนตรีเล่น

แค่ได้เลือกเองว่าวันนี้อยากทำอะไร ก็พอแล้ว

กีตาร์คู่ใจ — มุมสนุกๆ ที่ไม่ต้องจริงจังตลอดเวลา

DEFINE YOURSELF

ถ้าให้คุณต้าร์นิยามตัวเองสามอย่าง? คุณต้าร์:

“ต้องการความสงบ”

“ชอบแจม”

“รักแมว” คนหนึ่งคนอาจจริงจังกับงานได้เต็มที่ แต่ในเวลาเดียวกันก็อยากมีพื้นที่เงียบ ๆ มีแมวอยู่ใกล้ ๆ มีเพื่อนให้เล่นเกมด้วย และมีกีตาร์ให้หยิบขึ้นมาแจมเมื่ออยากเล่น

CLOSING QUESTION

ชีวิตหลังเลิกงานของฉัน คือ...?

คุณต้าร์: “ช่างแม่ง”

“เพราะมันเลิกงานแล้วครับ ก็ช่างแม่ง”

เพราะมีบางช่วงเวลาที่เราไม่จำเป็นต้องจริงจังกับทุกอย่าง ไม่ต้องเปลี่ยนทุกฮอบบี้ ให้เป็นอาชีพเสริม ม่ต้องเก่งขึ้น ไม่ต้องโปรดักทีฟ และไม่ต้องมีคำตอบว่าสิ่งที่กำลังทำจะพาไปไหน

เล่นเกมเพราะอยากคุยกับเพื่อน เล่นกีตาร์เพราะยังอยากเล่น เลี้ยงแมวเพราะรักแมว สะสมการ์ดเพราะชอบ

บางทีสิ่งที่คุณต้าร์ให้กับคนรอบตัว ไม่ใช่บทเรียนใหญ่ ๆ ว่าควรใช้ชีวิตอย่างไร

แต่เป็นการเตือนแบบไม่ตั้งใจว่า

ชีวิตไม่จำเป็นต้องจริงจังทุกชั่วโมง

และบางความสัมพันธ์ก็อยู่กันมาได้ เพราะเรายังหาเรื่องสนุกทำด้วยกันอยู่เสมอ

และบางเวลาก็มีไว้ให้เราไม่ต้องจริงจังกับชีวิตมากนัก