Life After Work · อัญชลี มุกขกัง

“ความมั่นใจไม่ได้ติดตัวเรามาตั้งแต่เกิด บางทีมันต้องฝึก”

เมื่อวางงานลง สิ่งที่คุณเบนซ์ อัญชลี มุกขกัง กลับไปหา คือโลกที่ชอบมาตั้งแต่เด็ก ทั้งการแต่งหน้า แต่งตัว ถ่ายรูป และสนุกกับการได้เลือกว่าตัวเองอยากเป็นแบบไหน แต่กว่าจะมั่นใจอย่างทุกวันนี้ เบนซ์ก็เคยผ่านทั้ง บิวตี้สแตนดาร์ด คำพูดจากคนรอบตัว และช่วงเวลาที่ไม่มั่นใจในรูปร่างหน้าตาของตัวเองมาก่อน

สำหรับเบนซ์ ความมั่นใจจึงไม่ใช่สิ่งที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด แต่มาจากการค่อย ๆ ฝึก พาตัวเองออกจากคอมฟอร์ทโซน ทีละนิด จนสิ่งที่เคยไม่กล้า ค่อย ๆ กลายเป็นเรื่องที่ทำได้โดยไม่ต้องคิดมากเหมือนเมื่อก่อน

วันนี้สิ่งที่เคยทำเพื่อตัวเอง เริ่มถูกส่งต่อไปหาคนอื่น ผ่านการแต่งหน้า เลือกเสื้อผ้า และถ่ายรูป พร้อมคำง่าย ๆ อย่าง “สวยค่ะ” ในวันที่อีกคนอาจยังเขินเกินกว่าจะพูดคำนั้นกับตัวเอง

และหนึ่งในโมเมนต์ที่เบนซ์จำได้ คือการได้เห็นคนธรรมดาคนหนึ่งมองรูปของตัวเอง แล้วพูดว่า

“ไม่เคยเห็นตัวเองในมุมนี้มาก่อน”

สิ่งที่เบนซ์ส่งต่อจึงไม่ใช่แค่รูปสวย ๆ หรือเสื้อผ้าที่เข้ากัน แต่คือการทำให้อีกคนได้ลองมองตัวเองจากมุมใหม่ และอาจเห็นบางอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

Life After Work ของเบนซ์จึงเริ่มจากการกลับไปทำสิ่งที่รัก แล้วค่อย ๆ พบว่า สิ่งที่ครั้งหนึ่งเคยช่วยให้ตัวเองกล้าขึ้น วันนี้ก็กลายเป็นพื้นที่ให้อีกคนได้ลองกล้าเป็นตัวเองในแบบของเขาบ้าง

สนุกกับการแต่งตัว ก้าวข้ามคอมฟอร์ทโซนในสไตล์ตัวเอง

WHEN THE TITLE DIES

เมื่อถอดหัวโขน

ถ้าถอดตำแหน่ง บริษัท และอาชีพออกทั้งหมด อะไรในตัวคุณที่ยังทำให้คนอยากรู้จัก?

เบนซ์: ความมั่นใจค่ะ

เบนซ์เป็นสาวอวบ แล้วเป็นคนที่อยากแต่งอะไรก็แต่ง ไม่ได้คิดว่าแขนใหญ่ ขาใหญ่ วันนี้หน้าสดหรือแต่งหน้า แต่ไม่ได้หมายความว่าเบนซ์มั่นใจทุกเรื่องบนโลกนะ

ความมั่นใจที่พูดถึงคือ การนำเสนอตัวเอง แล้วความมั่นใจแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเอง มันต้องฝึก

ก่อนหน้านั้นเบนซ์ก็เจออะไรที่ทำร้ายจิตใจมาพอสมควร ทั้งบิวตี้สแตนดาร์ด ครอบครัว หรือคนรอบตัว

เบนซ์เลยค่อย ๆ เปลี่ยนความคิด แล้วพาตัวเองออกจากคอมฟอร์ทโซน ทีละนิด

จากสิ่งที่ต้องคอยบอกตัวเองในวันนั้น วันนี้มันค่อย ๆ กลายเป็นส่วนหนึ่งของเบนซ์ไปแล้ว

LIFE AFTER WORK

เบนซ์: ชีวิตหลังเลิกงานของเบนซ์จะวนอยู่ประมาณสามเรื่องค่ะ ความมั่นใจของผู้หญิง ความงาม แล้วก็การศึกษา

เบนซ์ชอบแต่งหน้า แต่งตัว ถ่ายรูปมาตั้งแต่เด็ก แล้วก็เอาสิ่งเหล่านี้ไปทำต่อในโซเชียลมีเดีย

แรก ๆ ก็เคยถ่ายแบบเสื้อผ้าสาวอวบ พอคนเริ่มเห็นว่าเราเป็นสาวอวบที่กล้าแต่งตัว ก็เริ่มมีคนเข้ามาติดตาม หลังจากนั้นเบนซ์ก็เริ่มแชร์ทั้งการแต่งหน้า การแต่งตัว ไลฟ์สไตล์ ความมั่นใจ และทริกเล็ก ๆ ที่ตัวเองรู้ เบนซ์มองว่าตัวเองธรรมดามากนะ แต่กลายเป็นว่ามีคนเข้ามาบอกว่า สิ่งที่เราทำทำให้เขากล้าขึ้น

THE VALUE I CREATE

จาก “ฉันเขินจัง” ไปสู่การเห็นตัวเองอีกแบบ

มีโมเมนต์ไหนที่ทำให้รู้สึกว่า “นี่แหละ คือเหตุผลที่ยังอยากทำสิ่งนี้”?

เบนซ์: มันเริ่มจากวันเกิดพี่สาวค่ะ

พี่เป็นคนธรรมดาที่ใส่กางเกงยีนส์ เสื้อยืด ไม่ค่อยแต่งตัว วันนั้นเขาอยากมีรูปสวย ๆ ในวันเกิด เบนซ์เลยบอกว่า “มาสิ เดี๋ยวฉันจัดการให้”

เบนซ์หาชุด แต่งหน้า ทำผม คิดคอนเซปต์ แล้วพาไปถ่ายรูป

ตอนแต่งตัวเสร็จเขาชอบนะ แต่พอเดินไปคาเฟ่เพื่อถ่ายรูป เขาเริ่มเขิน

“เธอ ฉันเขินจังเลย คนจะมองฉันไหม?”

เบนซ์ก็มีหน้าที่คอยบอก

“สวยค่ะ”

แล้วพอเขาได้เห็นรูปตัวเอง เบนซ์เห็นเลยว่าเขามีความสุขและมั่นใจขึ้น

เหมือนเขาได้เห็นตัวเองในมุมที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

หลังจากนั้นเบนซ์ก็ลองทำให้เพื่อนคนอื่น บางคนปกติไม่ได้แต่งตัวแบบเฟมินิน แต่จริง ๆ ข้างในเขาอยากลอง พอเราแต่งให้ แล้วเขาเห็นตัวเอง เขาก็ว้าวกับตัวเองเหมือนกัน

ตรงนั้นแหละที่ทำให้เบนซ์รู้สึกว่า อยากทำสิ่งนี้ต่อ

เบนซ์ไม่ได้อยากบอกทุกคนว่าต้องสวยแบบไหน

แค่อยากช่วยดึงความกล้าที่เขามีอยู่แล้วออกมา แล้วให้เขาได้เห็นว่า

“เออ เราก็เป็นแบบนี้ได้นี่หว่า”

ความมั่นใจจากการฝึกฝน และปล่อยให้ตัวเองได้สวยอย่างอิสระ

PEOPLE CHANGE PEOPLE

คนเปลี่ยนคน

ใครทำให้คุณอยากเป็นตัวเองในเวอร์ชันที่ดีขึ้น? แล้วคุณส่งอะไรกลับไปให้คนรอบตัว?

เบนซ์: จริง ๆ เบนซ์เห็นคุณค่าคนรอบตัวมากค่ะ

ไม่ว่าจะเป็นคนในที่ทำงาน เพื่อน หรือคนที่เราเจอผ่าน ๆ ทุกคนให้อะไรกับเราได้

แม้แต่เพื่อนที่ยอมมาถ่ายรูปด้วยกัน เบนซ์ก็รู้สึกขอบคุณ เพราะถ้าวันนั้นเขาไม่มา เราก็อาจไม่ได้ลองทำอะไรบางอย่างที่กลายเป็นเรื่องใหม่ของเรา

ส่วนคนที่เข้ามาแบบไม่น่ารัก เขาก็ให้อีกอย่าง

ทำให้เราได้คิดว่า ครั้งหน้าจะจัดการกับเรื่องแบบนี้ยังไง

เบนซ์เลยมองว่าคนที่เข้ามาในชีวิตไม่ได้ให้เราแต่เรื่องดี ๆ บางคนให้ความสุข บางคนให้บทเรียน

แต่ทุกคนทิ้งอะไรบางอย่างไว้ให้เราโตขึ้นได้

Life After Work

โลกที่ทุกคนกล้าเป็นตัวเอง

ถ้าสร้าง “โลกหลังเลิกงาน” ของตัวเองได้หนึ่งใบ อยากให้โลกนั้นเป็นแบบไหน?

เบนซ์: อิสระค่ะ

อยากให้เป็นโลกที่ทุกคนเป็นตัวเองได้เต็มที่

อยากพูด อยากวาด อยากทำงานศิลปะ อยากแต่งตัว หรืออยากแสดงความเป็นตัวเองออกมาแบบไหน ก็ทำได้โดยไม่ต้องเขินอาย

แน่นอนว่าความอิสระยังต้องมีขอบเขตและเกรงใจคนอื่น

แต่ถ้าเราไม่ทำร้ายใคร เบนซ์อยากให้คนรู้สึกว่า เขามีพื้นที่ที่จะเป็นตัวเองได้

ส่วนโลกของเบนซ์เองไม่ได้ต้องแฟนซีมากเลย

อยากมีห้องใหญ่ ๆ ที่รับแสงพระอาทิตย์ มีสวนเล็ก ๆ อยู่ตรงระเบียง อยู่บนคอนโดสูง ๆ แล้วก็มีพื้นที่ของตัวเอง ห้อง ดอกไม้ และพระอาทิตย์ ประมาณนั้นเลยค่ะ

LOOKING BACK เด็กคนนั้นจะภูมิใจไหม?

เบนซ์: ภูมิใจค่ะ ภูมิใจมาก

วันนี้อายุ 27 แล้ว สิ่งที่ได้จากการโตขึ้นไม่ใช่แค่ว่าเรามีอะไรเพิ่มขึ้น แต่เป็นประสบการณ์ที่ทำให้เราตกผลึกหลายอย่างได้มากขึ้น

หลายเรื่องที่ทำมาถึงวันนี้ เบนซ์เองก็ไม่คิดว่าจะมาได้ถึงจุดนี้

มันอาจไม่ได้เหมือนกับภาพที่เคยคิดไว้ทุกอย่าง

แต่มันก็ใกล้เคียงกับชีวิตที่เด็กคนนั้นเคยอยากมี

DEFINE YOURSELF เบนซ์: “มั่นใจ อิสระ และธรรมดา”

มั่นใจ  เพราะความมั่นใจเป็นสิ่งที่เบนซ์เลือกฝึก และยังฝึกอยู่เรื่อย ๆ

อิสระ  เพราะอยากมีชีวิตที่เลือกได้ว่าจะทำอะไรและเป็นใคร แต่วันนี้ก็เข้าใจแล้วว่า ก่อนจะมีอิสระ เราต้องมีระเบียบให้ตัวเองก่อน

ธรรมดา  เพราะไม่ว่าคนอื่นจะมองเราอยู่ตรงไหน สุดท้ายเราก็ยังเป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง

CLOSING QUESTION

“ชีวิตหลังเลิกงานของฉัน คือ...?”

เบนซ์: “โลกของฉัน”

โลกที่ไม่ต้องรอให้ใครบอกว่าเราควรเป็นแบบไหน

โลกที่มีพื้นที่ให้แต่งหน้า แต่งตัว ถ่ายรูป เรียนรู้ และลองทำสิ่งใหม่

และถ้าพื้นที่ของเบนซ์ช่วยให้อีกคน  กล้ามองตัวเองด้วยสายตาที่ต่างออกไปได้สักนิด โลกใบนั้นก็คงน่าอยู่ขึ้นอีกหน่อย